Wyjdź w świat, zobacz, pomyśl – pomóż, czyli działaj

W trakcie harcerskiego Rajdu Ryszka 2019 dwóch członków 13 Jaworznickiej Drużyny Wędrowniczej Wicher odnowiło swoje Przyrzeczenia Harcerskie oraz rozpaliło kolejne polano na swej wędrowniczej ścieżce życia otrzymując Naramiennik Wędrowniczy. Druhom Kubie i Danielowi serdecznie gratulujemy wytrwałości i godnej postawy wędrowniczej…, a czym dokładnie jest ta Próba Wędrownicza?


Próba Wędrownicza

Nadchodzi ten czas, kiedy młodzi harcerze rozpoczynają pierwszy dorosły krok w swoim życiu wybierając szkoły ponadpodstawowe, czy obecnie jeszcze ponadgimnazjalne, co powoli zaczyna definiować ich przyszłą ścieżkę kariery. Jednocześnie jest to chwila, kiedy przestają być członkami drużyn starszoharcerskich lub wielopoziomowych drużyn harcerskich i stają się wędrownikami. Jednak samo osiągnięcie określonego wieku lub wspięcie się na kolejny poziom edukacji nie uprawnia do dumnego bycia wędrownikiem. W przeciwieństwie do pozostałych pionów metodycznych, tutaj należy najpierw przejść próbę by dostać się do tego elitarnego grona. Mowa o Próbie Wędrowniczej.

Znaczna część próby nie stanowi wyzwania, a jedynie pomaga w odnalezieniu się i zrozumieniu czym tak naprawdę jest wędrownictwo. Zaczynając od zapoznania się i zrozumienia Dewizy Wędrowniczej oraz Kodeksu, a kończąc na przyswojeniu symboliki Watry – to jest niezbędne minimum, jakie przyszły wędrownik powinien znać. Często próby zostają rozszerzone o punkt z czynnym udziałem w Zbiórce Konstytucyjnej, lub zapoznaniu się z Konstytucją Drużyny, w której przyjdzie przyszłego wędrownikowi działać. Dopiero potem mogą zacząć się schody.


Służba i wyczyn

Podstawą tej metodyki jest służba, więc nie mogło tego zabraknąć w samej próbie. Dla niektórych harcerzy jest to często jednoznaczne z pełnieniem funkcji w jakiejś jednostce, ale służba nie ogranicza się tylko do harcerstwa. Czy to trójka klasowa, czy stała pomoc przy ośrodkach opiekuńczych, nawet stała pomoc przy wymagających opieki członkach rodziny jest tu przykładem na zrealizowanie tego punktu. Należy jednak pamiętaj o słowie „stała”, które jest kluczowe – nie jednorazowa, nie dwa razy, a stała.

Niewątpliwie najtrudniejszym zadaniem dla przyszłych wędrowników podczas realizacji próby jest wyczyn. Punkt z „wyczynem” wymaga od młodego człowieka dokładnego zastanowienia się nad swoimi słabościami i wybrania jednej z nich, która ma największy negatywny wpływ na nasze życie. Nie może być to jednak coś co zniwelujemy w przeciągu jednego dnia czy chociażby tygodnia. Czas trwania próby, to okres, w trakcie którego wędrownik stara się przezwyciężyć swoją słabość. Mozolna praca i efektywna realizacja celu to pierwszy krok w radzeniu sobie w dorosłym życiu.


Wyjdź w świat

Można zadać sobie pytanie: a po co mi to, skoro jest tak duża liczba wędrowników, którzy nie przejmują się zdobyciem jakiegoś tam naramiennika? Tak naprawdę nikt poza TOBĄ nie zmobilizuje Cię do pracy nad sobą, do zrealizowania ostatnich szczebli harcerskich stopni, które przecież nie polegają na byciu super organizatorem imprez harcerskich. Próba Wędrownicza to pierwsza mała cegiełka wkraczających w dorosłość osób, które mogą sprawdzić swoją silną wolę i starać się rozwinąć swoją osobowość, zastanowić się nad słabościami i je wyeliminować.

To jest prosta, trwająca zwykle 6 miesięcy próba, która potrafi zmobilizować do podejmowania jeszcze większych wyzwań znając już smak sukcesu. Dlaczego więc nie spróbować? Dlaczego od razu rzucać się na stopnie instruktorskie, które jednak wymagają dużo większego zaangażowania i całkiem innego podejścia – bardziej wychowawczego? Jeżeli jestem w wieku wędrowniczym – nie czekaj, rozpisz swoją próbę, skonsultuj z opiekunem i działaj! Pokaż, że potrafisz zrobić pierwszy poważny krok do pracy nad sobą!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *